Restless, as usual

Para bang bulate o kitikiti na hindi mapakali, gustong lumakad nang lumakad ng mga paa ko, gusto kong pinagpapawisan, gusto kong makakita ng maraming-maraming bagay. Pero hindi ko magawa ngayon dahil sa dami ng mga hadlang, kasama na ang masamang panahon at kawalang ng pagkakataon.

Excuses kung titingnan. Siguro nga. Kaya rin siguro hindi ako mapakali. Kasi sa kabila ng pagiging sugapa ko sa excitement, e isa rin akong dakilang duwag, at tamad. Masamang kombinasyon, diba?

Pati utak ko, nababalisa na ng sobra-sobra.

Haaayyyy...

my life is boring. thank you.

Nagsusumixteen Series: Dalawang Segundong Ligalig

"Nandiyan ka naman,
tinutukso-tukso ang aking puso..."

Akala ko'y tapos na ang seryeng ito. Akala ko'y hindi na kita makikitang muli. Akala ko'y hindi na muling matatagpo ang ating mga landas. Subalit mali ako, tulad ng lahat ng akala sa mundo.

Isang lingon at dalawang segundo ng pagkakadaupang-palad. Wala na namang salitang nabigkas sa'yo. Pagkatapos lingunin, dali-dali akong nagpatay-malisya -- na hindi kita nakita, at hindi mo siya kasama.

Dahil kahit sa panahong ito'y wala pa rin akong lakas ng loob na lapitan at kausapin ka.

Dahil hanggang ngayon, kasama mo pa rin siya.

FILA 08

Mga naganap last year -- kalokohan, etc.

Raket, anyone? (Seryoso po) ASAP

Attention: College Students from Baguio (Preferably marunong mag-ilocano, madiskarte at ipinanganak na isyusera/isyusero) na naghahanap ng konting raket, at nais gamitin ang kanyang spare time para sa mas makabuluhang bagay (like to save the world or something to that effect. hehehe)

I need some assistance kasi para sa thesis ko. ASAP. as in uber-ASAP.

PM me if you're interested.


Salamat,
Xiaui

Visitaciones ni FVR

August 20, nakipagkulitan si FVR sa mga Pinoy sa AIT. He was in Thailand for the 50th Anniversary of AIT. Namigay din siya ng mga tobacco. hehehe

Nabobits akong bigla

Nasa kalagitnaan ako ng aking pagsusulat (note: nagkukumahog na pagsusulat) ng aking proposal nang natigilan ako dahil sa isang salita. Alam ko ibig nung sabihin at ang rules sa paggamit nun, pero ang hindi ko maisip ay kung anong part of speech yun.

At ang word na 'yun ay.... dyarrrrraaaaaannnnnnnn!!!

"Taga-"

... as in "Taga-saan ka? Taga-Laguna." hahaha! Mahalagang concept yan sa thesis ko kaya kelangan kong malaman kung anong tawag diyan kasi ieexplain ko siya dapat. Hehehe, nag-email na tuloy ako sa friend kong Language teacher. E since impatient ako at nagkukumahog nga ako, ay nagsearch na ako sa net, kasi asa pa ako sa library namin dito na makahanap ako ng Filipino Grammar book diba. And then napunta ako sa site na 'to: PinoyExchange.com. Forum siya actually na ang thread topic ay "You're and Your", how Pinoys make mistakes sa paggamit ng dalawang words na 'yan, hanggang sa dumating na rin sa topic ng Filipino grammar, like use ng "ng" ant "nang", difference ng pang-uri at pang-abay, mga ganung tipo ba. Katuwa siya, really kasi mga pinoy yung nagpapalitan ng opinyon, hindi lang sa Filipino language pero kung paano natin gamitin yung English. Natutuwa naman ako, kasi malaking bahagi ng identidad natin bilang Filipino yung wika.

Tulad ng term natin na "Taga-". Sabi dun sa nakita kong source sa net, "Taga-" daw is a noun-forming prefix meaning 'a native of' or 'coming from'. Diba kapag sinabi mong "Taga-Laguna ako", most likely kaakibat niya yung ethno-linguistic background mo. Meaning kung "taga-Laguna" ka, malamang Tagalog ka at dun ang hometown mo. (I still have to research kung tama ito sa lahat ng pagkakataon o hindi, sa tingin ko hindi sa lahat ng pagkakataon kasi pwedeng Bisaya ka na taga-Baguio, yung ganun ba! hehehe).

Ayun. That's the preview of the 20% of my thesis topic. Hahaha... Pero nawindang talaga ko diyan sa word na yan ha. Pero buti na lang naliwanagan na ako, at least dun kung anong tawag sa kanya. Pero dun sa konteksto niya at mga kaakibat niyang kaetchosan na mahalaga sa thesis topic ko, hindi ko pa rin masyado magets! haaayyyy...

Yun lang. ☺☺☺

Define Crazy

...THIS is crazy! hahaha

I prefer boys than men... nyahahahaha!

Once an outcast, always an outcast

It's a terrible feeling, but that is exactly what I am feeling right now. (insert: people whispering, "Ano ba 'yan, angas na naman isusulat niya!!!")

Simula na ng Self-Talk ko:

Ganito lang 'yan e:  either you are a total loser or probably you just like being different. Something like, deadma ka sa presence ng iba kaya feel mo outcast ka, or you like hanging out with people like you, na mahilig ding magkulong sa sarili niyang mundo.

Or, loser ka lang talaga! More like a clanging cymbal! (try mo mag-love, baka 'yun lang 'yun!)

Kung anuman 'yan, deadmahin ang feeling na 'yan dahil hindi 'yan healthy. Kung deadma sila, e di deadma ka rin, hello! Sila lang ba tao sa mundo? And for the longest time na nabuhay ka sa mundo and you didn't feel that miserable naman, walang sense to make angas about this. You can't please everybody, at siguro nga'y huli nang itanim ang konsepto ng "community" sa utak ng mga tao, even if they profess it. Laos na daw kasi ang "Bayanihan" dahil ang mga bayani, namamatay! Hay naku! Ewan!

End ng Self-Talk ko.

Hindi ko maintindihan ang sinulat ko. Sabi ko na e, 'pag angas talaga, walang kinapupuntahan.

Back to work! Chow!